سعدی
شمارهٔ ۸۲
قطعات
هرکه مقصود و مُرادَش خور و خوابست از عُمْر
حَیَوانیست که بالاش به انسان مانَد
هرچه داری بِده و دولتِ معنی بِسِتان
تا چو این نعمتِ ظاهر بِرَوَد، آن مانَد
سعدی
قطعات
هرکه مقصود و مُرادَش خور و خوابست از عُمْر
حَیَوانیست که بالاش به انسان مانَد
هرچه داری بِده و دولتِ معنی بِسِتان
تا چو این نعمتِ ظاهر بِرَوَد، آن مانَد
{{ metaLine }}
موردی نیست.
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}