شمارهٔ ۱۵۰

قطعات

دل مبند ای حکیم بر دنیا
که نه چیزیست جاه مختصرش

شکر آنان خورند ازین غدار
که ندانند زهر در شکرش

پیش ازان کز نظر بیفکندت
ای برادر بیفکن از نظرش

هیچ مهلت نمی‌دهد ایام
که نه برمی‌کند به یکدگرش

خرد بینش به چشم اهل تمیز
که بزرگی بود بدین قدرش

زندگانی و مردنش بد بود
که نماند و بماند سیم و زرش

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}