سعدی
شمارهٔ ۱۶۱
قطعات
کَسان که تلخیِ حاجت نیازمودَستَند
تُرُش کنند و بِتابند روی از اهلِ سؤال
تو را که میشنوی، طاقتِ شنیدن نیست
قیاس کُن که دَرو خود چگونه باشد حال؟
سعدی
قطعات
کَسان که تلخیِ حاجت نیازمودَستَند
تُرُش کنند و بِتابند روی از اهلِ سؤال
تو را که میشنوی، طاقتِ شنیدن نیست
قیاس کُن که دَرو خود چگونه باشد حال؟
{{ metaLine }}
موردی نیست.
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}