غزل شمارهٔ ۱۷۷

غزلیات

خوش آمد باد نوروزی، خوش آمد
بنفشه در چمن شاد و کش آمد

به آب و سبزه و گل می‌کشد دل
که آب و سبزه و گل دلکش آمد

خوش آمد پیش گل، می‌گفت بلبل
خوش آمدهای او گل را خوش آمد

گل خوشبوی نیکو رو ندانم
چرا فرجام کارش آتش آمد؟

تن چون پرنیان گل چه بینی؟
تو طالع بین که خارش مفرش آمد

از آن نرگس برآمد خوش چو پروین
کزین طاس نگون، نقشش شش آمد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}