شمارهٔ ۱۸۳

غزلیات

مگذر ز دوستی که محبت مبارک است
ترک وفا مکن که حقیقت مبارک است

چندین مباش در پی آزار اهل دل
بشنو ز من سخن که نصیحت مبارک است

ای دل، تب فراق چو گرمت گرفته است
درد دلی بگوی، وصیت مبارک است

مگذر چو گل ز چاک گریبان درین چمن
بر عاشقان لباس مصیبت مبارک است

بر لب ز خامشی ست درین انجمن مرا
مهری که همچو مهر نبوت مبارک است

دریا به جای قطره گهر گیرد از سحاب
در این چه شک سلیم که همت مبارک است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}