شمارهٔ ۱۹ - ای شادی روزی که برآری پسرا ریش

غزلیات

زنهار به هش باش که ناری پسرا ریش
تا نفکندت در غم و زاری پسرا ریش

کار کبش موی یگانه کن از آن پیش
کانبوه فرود آید و کاری پسرا ریش

بر گرد زنخدان تو، ناکشته بروید
هرچند که بدروی و نگاری پسرا ریش

برکن بسر ناخن تیز از دل بیرحم
از بیخ دو تاری و سه تاری پسرا ریش

با حیش بگرمابه رو و روی بدان خار
تا چون علم ناصری آری پسرا ریش

آخر گرمابه چه خاری زنخ از حیش
از شانه بدهلیز بخاری پسرا ریش

این هست بر آن قافیه شعر جمالی
ای شادی روزی که برآری پسرا ریش

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}