شمارهٔ ۴۰ - ای راه ترا دلیل مردی

غزلیات

ای مرز ترا دریده مردی
زان مرد بتو رسیده دردی

بر نیز گهت نهاده سرخی
وز نانگهت کشیده زردی

آن ایر که رایگان بخوری
باد من جو، خری نخوردی

اندر همه شهر خود نیابی
جز تو، که ترا نگاد مردی

و در دسترسی بدی، همانا
ایر تو، ترا جماع کردی

اینست جواب آنکه گوید
ای راه، ترا دلیل مردی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}