غزل شمارهٔ ۱۲

غزلیات

مجلس خاص او است حضرت ما
الصلا هر که عاشق است صلا

در خرابات خلوتی داریم
به از این در جهان که دارد جا

عاشق و مست و رند و او باشیم
زاهدی از کجا و ما ز کجا

مدتی شد که بیخودیم ز عشق
با خدائیم با خدا به خدا

ما بلا را به جان خریداریم
گرچه هستیم مبتلای بلا

دردمندیم و درد درمان است
خوشتر از درد دل کجا است دوا

جرعهٔ جان نعمت الله نوش
تا بیابی تو ذوق مستی ما

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}