غزل شمارهٔ ۱۳۵

غزلیات

خانهٔ دل سرای جانان من است
خلوت خاص حضرت جان است

بزم عشق است مجلس جانم
ساقیش بندگی جانان است

عشق سر‌مست توبه ‌ام بشکست
بی‌گناهم مرا چه تاوان است

دُرد دردش مدام می‌نوشم
ذوق مستی جانم از آن است

سخنی خوش به ذوق می‌گویم
قصه‌ام داستان مستان است

رندم و ساکن خراباتم
زانکه این گوشه وقف رندان است

نالهٔ عاشقانهٔ سید
بلبل مست گلشن جان است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}