غزل شمارهٔ ۲۹۵

غزلیات

درد دل ما دوای جان است
رنج غم او شفای جان است

یک جرعه ز دُرد درد جانان
والله که دوصد بهای جان است

ساقی قدحی به عاشقان ده
ز آن باده که از برای جان است

جان گرچه گدای کوی عشقست
سلطان جهان گدای جان است

در نه قدم و ز سر میندیش
چون خلوت دل سرای جان است

صد جان به فدای عشق جانان
گرچه دو جهان فدای جان است

جائی که مقام سید ماست
ای راحت جان چه جای جانست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}