غزل شمارهٔ ۴۴۵

غزلیات

عشق سلطان ما جهان بگرفت
تخت دل ملک جاودان بگرفت

بگرفت آتشی و در ما زد
سوخته بودیم و در زمان بگرفت

آفتابش چو برکشید عَلم
چتر عالم به سایه بان بگرفت

عشق صاحبقران جهانگیر است
شاه صاحبقران جهان بگرفت

صورت او نشان معنی داد
حکم معنی از آن نشان بگرفت

نعمت الله به ذوق گویا شد
سخنش ملک جاودان بگرفت

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}