غزل شمارهٔ ۴۷۲

غزلیات

دیدهٔ ما چو روی او بیند
بد نبیند همه نکو بیند

چشم ما آب در نظر دارد
غرق بحر است سو به سو بیند

عاشقانه در آینه نگرد
خود و معشوق روبرو بیند

دیگری می خورد نبیند جام
بنده می‌نوشد و سبو بیند

لیس فی الدار غیره دیّار
احول است آن یکی به دو بیند

دیده روشن به نور اوست مدام
نور رویش به نور او بیند

رشته یکتو است ای برادر من
نعمت‌الله کجا دو تو بیند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}