غزل شمارهٔ ۵۶۹

غزلیات

عاشق و یار خویش خوش باشد
دل و دلدار خویش خوش باشد

زاهد و زهد و رند و میخواری
هر کس و کار خویش خوش باشد

بلبل مست و عاشق شیدا
خود و گلزار خویش خوش باشد

بار عشقش نهاده ام بر دل
می کشم بار خویش خوش باشد

عاشقانه به دُردی دردش
کرده تیمار خویش خوش باشد

عشقبازی است کار دل دائم
دل به کردار خویش خوش باشد

نعمت الله خوش بود با من
یار با یار خویش خوش باشد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}