غزل شمارهٔ ۷۷۹

غزلیات

به علی رغم عدو باز زدم جامی چند
توبه بشکستم و وارستم از این خامی چند

منم و رندی و خاصان سراپردهٔ عشق
فارغ از سرزنش عام کالانعامی چند

فرصت از دست مده زلف نگاری به کف آر
می خور و وقت غنیمت شمر ایامی چند

کنج میخانه مرا خلوت خاص است مدام
زاهد و گوشهٔ محراب و دو سه عامی چند

نوبهار است و گل اروجه میت نیست بیا
برو از پیر خرابات بکن وامی چند

در مغان از لب جام و لب یار ای ساقی
به مراد دل خود یافته ام کامی چند

سید ار راه روی ، جز ره میخانه مرو
بشنو از من که در این راه زدم گامی چند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}