غزل شمارهٔ ۱۲۱۵

غزلیات

ما ازین خلوت میخانه به جائی نرویم
از چنین آب و هوائی به هوائی نرویم

عشق شاه است و روان از پی او می گردیم
در پی عاقل مسکین گدائی نرویم

نرویم از در میخانه به جائی دیگر
جنت ماست از این خانه به جائی نرویم

دُردی درد که یابیم خوشی نوش کنیم
دردمندیم پی هیچ دوائی نرویم

به هیاهوی رقیبان نرویم از در تو
دایما گرچه بگوئیم دعائی نرویم

نعمت الله به همه کس چو عطا می بخشد
ما از او تا نستانیم عطائی نرویم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}