غزل شمارهٔ ۱۴۴۳

غزلیات

برو ای عقل و پند مست مده
پند سرمست می پرست مده

جان مده گر هوای ما داری
دامن ذوق ما ز دست مده

ساقیا جام می بیار و بیا
به جز از می به دست مست مده

خاطر ما چو زلف خود مشکن
سر موئی به ما شکست مده

نعمت الله را به دست آور
لیکن او را به هر چه هست مده

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}