غزل شمارهٔ ۱۴۷۷

غزلیات

خواه نباتی و خواه حیوانی
هر یکی مظهریست ربانی

می و جامی و عاشق و معشوق
موج و بحر و حباب را مانی

دل خود را به دست زلفش ده
جمع می باش از پریشانی

گفتهٔ عارفان به جان بشنو
چند گفتار این و آن خوانی

گاه در نزد یار خود می جوی
باش با یارکان کرمانی

ای که جویای این و آن گشتی
باش با خود هم این و هم آنی

عارفانه به تخت دل بنشست
سید مسند سلیمانی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}