غزل شمارهٔ ۱۵۳۹

غزلیات

تا به کی گرد این جهان گردی
گرد این خانهٔ جهان گردی

مدتی این چنین به سر بردی
وقت آن است کان چنان گردی

گنج و گنجینهٔ خوشی یابی
گرچو ما گرد این و آن گردی

در خرابات گرد می گردیم
خوش بود گر تو هم روان گردی

گر نصیبی ز ذوق ما یابی
مونس جان عاشقان گردی

نظری گر کنی به دیدهٔ ما
واقف از بحر بیکران گردی

نعمت الله را اگر یابی
فارغ از نعمت جهان گردی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}