شاهدی

شمارهٔ ۵۷

غزلیات

رخش آتشم در درون می‌برد
دو زلفش ز عقلم برون می‌برد

ندانم چه شد عقل و اندیشه را
که عشقم به سوی جنون می‌برد

دلم را که پر بود از عقل و هوش
دو چشم تواَش با فسون می‌برد

به پابوس تو سرو را آب جوی
به زنجیرها سرنگون می‌برد

اگر شاهدی برد جان از لبت
ز زنجیر زلف تو چون می‌برد

{{ errBoot }}

{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}