بخش ۱۶ - سال بعض العارفین عن بعض المنعمین عن قدر سعیه فی تحصیل الاسباب الدنیویة و تقصیرة عن اسباب الاخرویة

نان و حلوا

عارفی از منعمی کرد این سؤال:
کای تو را دل در پی مال و منال

سعی تو، از بهر دنیای دنی
تا چه مقدار است؟ ای مرد غنی!

گفت: بیرون است از حدّ و شمار
کار من این است در لیل و نهار

عارفش گفت: این که بهرش در تکی
حاصلت زان چیست؟ گفتا: اندکی

آنچه مقصود است، ای روشن ضمیر!
برنیاید زان، مگر عشر عشیر

گفت عارف: آن که هستی روز و شب
از پی تحصیل آن، در تاب و تب

شغل آن را قبلهٔ خود ساختی
عمر خود را بر سر آن باختی

آنچه زو می‌خواستی، واصل نشد
مدعای تو از آن، حاصل نشد

دار عقبی، کان ز دنیا برتر است
وز پی آن، سعی خواجه کمتر است

چون شود حاصل تو را چیزی از آن؟
من نگویم، خود بگو، ای نکته‌دان!

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}