غزل شمارهٔ ۳۶۵۳

غزلیات

می خلد بیشتر از تیر به دل موی سفید
کار شمشیر دو دم می کند ابروی سفید

خواب من چون نشود تلخ ز پیری، که مرا
می گزد بیشتر از مار سیه، موی سفید

می کند ماه محرم مه عید خود را
به خضاب آن که سیه می کند ابروی سفید

سر برآرد ز گریبان کفن چون خورشید
به شبستان لحد هرکه برد روی سفید

پیر چون زنده دل افتد، ز جوان کمتر نیست
می برد زنگ ز دل صبح به گیسوی سفید

این که از چهره به ظاهر سیهی برد مرا
کاش می برد سیاهی ز دلم موی سفید

چون ز جان دست نشوییم، که همچون قلاب
دامن مرگ به خود می کشد ابروی سفید

خوشتر از عنبر خام است بهار عنبر
نیست هرگز به دل پیر گران موی سفید

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}