غزل شمارهٔ ۳۷۳۶

غزلیات

خوشم به باده گلگون که رنگ او دارد
رگی ز تلخی آن یار تندخو دارد

سر بریده شبنم به آفتاب رسید
همان امید مرا گرم جستجو دارد

چگونه جلوه کند آفتاب یکرنگی؟
درین زمانه که آیینه پشت و رو دارد

همین نه گردن شیطان ز کبر دارد طوق
به هر که بنگری این طوق در گلو دارد

ز بوی یاسمن یأس مغز من تازه است
گل امید ندانسته ام چو بو دارد

ز لاله زار شهادت قدم برون مگذار
بغیر تیغ که آبی دگر به جو دارد؟

مجوی سر خط آزادی از فلک صائب
که خود ز کاهکشان طوق در گلو دارد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}