غزل شمارهٔ ۳۸۸۱

غزلیات

قد تو سرو چمن را پیاده می داند
رخ تو چهره گل را گشاده می داند

کمان نرم ترا هر که چاشنی کرده است
کمان سخت فلک را کباده می داند

بودتمام به میزان عقل سنگ کسی
که ناقصان را برخود زیاده می داند

اگر به خاک برابر شود زبیقدری
سخن سوار فلک را پیاده می داند

به روی تلخ ز من هرکه بگذرد صائب
دل رمیده من جام باده می داند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}