غزل شمارهٔ ۴۰۴۷

غزلیات

دیوانه را به دامن صحرا که می برد
طفل یتیم را به تماشا که می برد

مکتوب خشک سلسله پای قاصدست
موج سراب را سوی دریا که می برد

راه نسیم نیست در آن زلف تابدار
از بیدلان پیام به دلها که می برد

جایی که زلف حلقه بیرون در بود
نام دل شکسته ما را که می برد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}