غزل شمارهٔ ۴۳۳۳

غزلیات

کی دست کرم خواجه ز امساک برآرد
قارون چه خیال است سر از خاک برآرد

از طول امل هر که دهد دام سرانجام
چون موج ز دریا خس و خاشاک برآرد

شد روی ترا پرده عصمت خط مشکین
خون مشک چو گردد نفس پاک برآرد

چون فاخته مرغی که ز کوته نظران نیست
در بیضه سر از حلقه فتراک برآرد

چون چشم دهم آب ز رویی که حجابش
از خلوت آیینه عرقناک برآرد

از پنجه شیران نتوان طعمه ربودن
دل چون کسی از دست تو بیباک برآرد

در خون دل خود ز شفق غوطه زند صبح
تا یک دو نفس از جگر چاک برآرد

گل‌ها همه تر دامن و مرغان همه بی‌شرم
زین باغ کسی چون نظر پاک برآرد

شد سلسله جنبان ستم حسن ترا خط
چون شعله که دست از خس و خاشاک برآرد

پیداست چه گل چیند ازین باغچه صائب
دستی که در ایام خزان تاک برآرد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}