شمارهٔ ۱۴۵

غزلیات

باز دل را تازه شد درد کهن با یار نو
بوالعجب شکلی‌ست این درد کهن دلدار نو

گنبد نیلوفری ما را به تو خاری نهاد
ای گل دل‌ها فدای ضربت این خار نو

کار نو در پیش می‌باید گرفتن بعد از این
باز نو گردی بتا باید گرفتن کار نو

گرچه دل بس نازنین و ناز تو بس دلکش‌ست
دیر باید تا برآید دل به طبع بار نو

از تجمل‌ها همین دل کهنه داری ای اثیر
کم ز تو قیر مطّر آبی در این بازار نو

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}