اثیر اخسیکتی

شمارهٔ ۱۶۴

غزلیات

من تنگدل و تو تنگ خوئی
من خوب سخن، تو خوبروئی

با من بکن آن که لطف یزدان
با روی تو کرد، از نکوئی

برتنگ دلی من به بخشای
کز، دل همه گرد غم بشوئی

آخر بکنار من رسی باز
چون گرد همه اثیر پوئی

{{ errBoot }}

{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}