غزل شمارهٔ ۴۵۴۰

غزلیات

خوش آن که به گوشه ای نشیند
مردم چه که خویش را نبیند

چون بال شود وبال طاوس
نقشی که به مدعا نشیند

از وی چو ندید هیچ کس خیر
چون خواجه ز مال خیر بیند

غیر از انسان که وقت نعمت
از شکر کرانه می گزیند

بی سجده شکر هیچ مرغی
یک دانه ز خاک برنچیند

مشهور شود چو بیت معمور
صائب بیتی که برگزیند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}