شمارهٔ ۱۶۵

غزلیات

ای عهد تو جمله نانمازی
مهر تو چو صبر من مجازی

در پای هزار محنت افکند
عشق تو مرا، بدست بازی

از زلف تو وام گرد گوئی
شبهای فراق من، درازی

یک موی نمی سزد، که تا فرق
از محنت من پزیر بازی

زلف تو برآمد، آسمان گفت
هندوی تو من، به ترکتازی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}