غزل شمارهٔ ۵۰۶۴

غزلیات

همچون کمان سخت ز طبع غیور خویش
آسوده از کشاکش خلقم ز زور خویش

از آفتاب اگر به سرم تاج زر نهند
سر درنیاورم به فلک ازغرور خویش

چون کرم شبچراغ،زراندودآتشم
مستغنی ازستاره و ماهم زنورخویش

حیرات مرا به عالم وحدت کشیده است
نتوان زمن گرفت به کثرت حضور خویش

سیلاب با تلاطم دریا چه می کند؟
پروای شور حشر ندارم ز شور خویش

نه تاب وصل دارد و نه طاقت فراق
درمانده ام به دست دل ناصبور خویش

صائب مرا به عالم بالا دلیل شد
در زیر بار منتم از فکر دور خویش

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}