غزل شمارهٔ ۵۰۸۸

غزلیات

نریزد اگر آب لطف از جمالش
بسوزد دو عالم ز برق جلالش

مه نو به ناخن زمین می خراشد
ز شرم دوابروی همچون هلالش

کشیده است سر در گریبان سوزن
دم عیسی از شرم لطف مقالش

ز معموره لامکان گرد خیزد
چو درخانه رم نشیند غزالش

سپندی که ازآتش او گریزد
به صد چشم، مجمر بگرید به حالش

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}