غزل شمارهٔ ۵۷۳۵

غزلیات

ز بردباری ما خوار و زار شد عالم
ز کوه طاقت ما سنگسار شد عالم

بس است سلسله جنبان نسیم دریا را
ز بیقراری ما بیقرار شد عالم

ز گوشه دل خود سر برون نیاوردیم
اگر خزان و اگر نوبهار شد عالم

بهشت برگ خزان دیده ای است عارف را
ز سیر چشمی ما شرمسار شد عالم

کدام دست برآمد ز آستین یارب
که یک پیاله می بر خمار شد عالم

کند فضولی مهمان بخیل را بدخو
ز سازگاری ما سازگار شد عالم

توان حریف دغا را به نقش کم دل برد
ز پاکبازی ما خوش قمار شد عالم

کباب سوخته را اشک نیست حیرانم
که چون ز خون دلم لاله زار شد عالم

نداشت مایه ابر بهار عالم خشک
ز تر زبانی ما نوبهار شد عالم

ز ناله های جگرسوز خامه صائب
چو لاله یک جگر داغدار شد عالم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}