غزل شمارهٔ ۵۷۷۹

غزلیات

زین نه صدف به روشنی دل گذشته ام
چون بحر بیکنار ز ساحل گذشته ام

مجنون به گرد من نرسد در گذشتگی
چون گردباد، راست ز محمل گذشته ام

از دیر و کعبه نیست خبر رهرو مرا
چون برق بر سیاهی منزل گذشته ام

دلبستگی به سایه مرا سنگ ره شده است
چون سرو و بید اگر چه ز حاصل گذشته ام

صید زبون چه عذر تواند ز تیغ خو است؟
در حشر چشم بسته ز قاتل گذشته ام

ظلم است بنده کردن آزادگان به جود
از راه رحم، خشک ز سایل گذشته ام

چون موج، قدردانی دریاست مطلبم
گاهی اگر به دامن ساحل گذشته ام

سایل به بی نیازی من نیست در جهان
لب بسته بارها ز در دل گذشته ام

صائب شده است سرمه نفس در گلوی من
تا از حجاب عالم باطل گذشته ام

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}