غزل شمارهٔ ۶۳۴۵

غزلیات

صبا برون نرود از غبار خاطر من
فزون ز برگ درخت است بار خاطر من

در آسمان بنشیند به خاک، تیر شهاب
چنین بلند شود گر غبار خاطر من

ز تازه رویی من باغ اگر چه سیراب است
ز بار سرو فزون است بار خاطر من

عرق به چهره صافت، که چشم بد مرساد!
نمونه ای است ز صبر و قرار خاطر من

سحاب گرد یتیمی ز روی گوهر شست
همان غبار بود پرده دار خاطر من

عیار خاطر صافم اگر نمی دانی
بگیر از آینه خود عیار خاطر من

به تنگدستی و بی حاصلی خوشم صائب
چو سرو بی ثمری نیست بار خاطر من

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}