غزل شمارهٔ ۶۳۷۱

غزلیات

دل را به هم شکن که فروزان شود ز حسن
کآیینه شکسته چراغان شود ز حسن

گر تن دهد به کاوش مژگان اسیر عشق
هر رخنه ای ز دل لب خندان شود ز حسن

هر سینه ای که هست در او خارخار عشق
بی منت بهار، گلستان شود ز حسن

شورابه سرشک اسیران تلخکام
شیرین چو آب چشمه حیوان شود ز حسن

سنگ ملامتی که به خونین دلان رسد
سیرابتر ز لعل بدخشان شود ز حسن

هر آه سرد کز دل عشاق سر کشد
سرسبز همچو سرو خرامان شود ز حسن

بخت سیاه من چه عجب سبز اگر شود
جایی که آه، سنبل و ریحان شود ز حسن

صائب بهشت نقد که جویای اوست خلق
مخصوص دیده ای است که حیران شود ز حسن

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}