غزل شمارهٔ ۶۹۸۱

غزلیات

نمی آید از من دگر بردباری
دو دست من و دامن بی قراری

من و طفل شوخی که صد خانه زین
ز مردان تهی ساخت در نی سواری

معلم کباب است از شوخی او
کند برق را ابر چون پرده داری؟

کند کبک تقلید رفتار او را
ادب نیست در مردم کوهساری!

مرا کارافتاده صائب به شوخی
که کاری ندارد به جز زخم کاری

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}