صائب
شمارهٔ ۷
مطالع
زد غوطه بس که در تن خاکی روان ما
گردید رفته رفته زمین آسمان ما
صائب
مطالع
زد غوطه بس که در تن خاکی روان ما
گردید رفته رفته زمین آسمان ما
{{ metaLine }}
موردی نیست.
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}