صائب
شمارهٔ ۳۲۵
مطالع
از باده چون عقیق تو سیراب می شود
گوهر در آب خود چو شکر آب می شود
صائب
مطالع
از باده چون عقیق تو سیراب می شود
گوهر در آب خود چو شکر آب می شود
{{ metaLine }}
موردی نیست.
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}