صائب
شمارهٔ ۳۳۵
مطالع
می خورد و فروزان شد و از شرم برآمد
یاقوت لب یار عجب نرم برآمد
صائب
مطالع
می خورد و فروزان شد و از شرم برآمد
یاقوت لب یار عجب نرم برآمد
{{ metaLine }}
موردی نیست.
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}