شمارهٔ ۱

غزلیات

ای ازلی ذات از عیوب مبرا
ای ز صفات تو هستی آمده پیدا

بهر ظهور کمال نور صفاتت
کرده کمال ظهور در همه اشیا

کی تو نهان بودهٔی زدیده که باشد
از در و دیوار جلوهٔ تو هویدا

جز تو که از چوب میوه‌ها بنماید
جز تو که آرد ز خاک لاله حمرا

بر سر هر شاخ گل بطرف گلستان
مرغ نباشد مگر بذکر تو گویا

از تو عیان حسن و عشق هر دو که هستی
صانع زلف مسلسل و دل شیدا

از پی زینت فزائی چمن حسن
آوری از چشم مست نرگس شهلا

بار خدایا تویی که ذکر تو گویند
در همه دیر و حرم کنشت و کلیسا

در طرق اعتقاد سوی تو پویند
جمله یهود و مجوس و مسلم و ترسا

از تو بهر دل که نور معرفتی تافت
دم نتواند زدن دگر ز من و ما

وصف تو را نی همین صغیر نه در خور
مانده در این ره بجا چه پیر و چه برنا

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}