شمارهٔ ۱۵

غزلیات

شد به زلف یار هر که مبتلا
پا نمیکشد از سرش بلا

هر که را به خویش خواند از کرم
بهر کشتنش می‌زند صلا

بس که میکشد عاشقان خود
گشته کوی او دشت کربلا

دل نهان کند عشق او ولی
راز دل کند دیده بر ملا

هر کسی شود غرق بحر عشق
کار افتدش با نهنگ لا

ترک می مکن زانکه میدهد
دیده را ضیا سینه را جلا

شد ز عشق یار حاصل صغیر
غصه و الم رنج و ابتلا

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}