شمارهٔ ۴۰

غزلیات

ای بی نیاز ذات تو از هر نیاز ما
بیچاره ایم ما و توئی چاره ساز ما

ما را بخویش خواندهٔی از بهر بذل جود
ورنه چه احتیاج تو را بر نماز ما

بر ما ز لطف حال خضوع و خشوع ده
خود جذب تست مایه سوز و گداز ما

انعام عام بندگی تست کز شرف
ز انعام کرده است پدید امتیاز ما

از ماهران عمل که زند سر بود مجاز
یا رب بدل نما به حقیقت مجاز ما

بس رازها که باعث رسوائیست و بس
مگذار اینکه پرده برافتد ز راز ما

در راه زندگی که نشیب و فرازهاست
در حفظ خویش دار نشیب و فراز ما

ترسم گر امتحان تو پا در میان نهد
گردد هبا عبادت علوی طراز ما

یا رب عنایتی که شود گاه بندگی
خالص به پیشگاه تو راز و نیاز ما

در این دو روز عمر که آنرا ثبات نیست
کوتاه کن ز لطف امید دراز ما

از عقل ره شناس نمودیم احتراز
وز نفس بوالفضول نبود احتراز ما

حق از وجود ما علمی برفراشته است
وز باد لطف اوست صغیر اهتزاز ما

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}