شمارهٔ ۶۸

غزلیات

خوش میگذرد آنکه مرا روح و روانست
واندر پی او از تن من روح روانست

موئیست میانش که از آن هیچ نشان نیست
جز لاغری من که ازآن موی میانست

تا دیده ام آن لعل لب و قامت و رخسار
کی در نظرم کوثر و طوبی و جنانست

چشمش همه تیر مژه پیوسته بر ابرو
این ترک سیه مست عجب سخت کمانست

تنها نه مرا کرده پریشان سر زلفش
آشفته آن طره دل خلق جهانست

دست از سر و جان شو بره عشق که این راه
اول قدمش پای زدن بر سر جانست

در بادیهٔ عشق بزن خیمه صغیر!
کانجا نه دگر صحبت کون و نه مکانست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}