شمارهٔ ۳۲

غزلیات

کسی را چون به بیدادت شکی نیست
هزارت دوست بود اکنون، یکی نیست

بدشت عشق، صیادی است؛ کش دام
تهی هرگز ز صید زیرکی نیست

کسی کش صبر بسیار است داند
که جور خوبرویان، اندکی نیست

ندانم، از که خوردم زخم؛ اما
به ترکش جز تو کس را ناوکی نیست

بتن جایی ندارد آذر پیر
که به روی جای سنگ کودکی نیست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}