شمارهٔ ۲۷۶

غزلیات

چو غنچه خون دلت گر غذاست خندان باش
چو گل بگلشن ایام دامن افشان باش

تهی است کاسهٔ وارون آسمان زنهار
ز خوان دهر همان دست شسته مهمان باش

میان مبند چو مور از برای ران ملخ
بدیو نفس مسلط شو و سلیمان باش

کس ار حقیقت اسلام بایدش برگوی
که فیض بخش به هر کافر و مسلمان باش

نشین بکشتی حلم و به ناخدائی عقل
در این محیط بلا بر کران ز طوفان باش

مقام ایمنی ار خواهی از حوادث دهر
پناه خلق شو و در پناه یزدان باش

صغیر زنده بجان بودنت مقامی نیست
بکوش و زنده بذوق لقای جانان باش

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}