شمارهٔ ۳۱۲

غزلیات

تا دل به مهر آن بت عیار بسته‌ام
از هر دو کون دیده بیکبار بسته‌ام

عشق بتی فتاده چنان در سرم که دست
از کیش خود کشیده و زنار بسته‌ام

روزم سیاه و حال پریشان بود مدام
زاندم که دل به طرهٔ دلدار بسته‌ام

از خاندان زاهد خود بین بریده‌ام
الفت به خانوادهٔ خمار بسته‌ام

خارم و لیک آب بقا میخورم همی
تا خویش را به آن گل بیخار بسته‌ام

ارزان جهان باهل جهان من از این سرا
عزم دیار کرده‌ام و بار بسته‌ام

هر کس صغیر دل بکسی بسته است و من
دل بر علی و عترت اطهار بسته‌ام

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}