شمارهٔ ۴۰۷

غزلیات

تا زده‌ام خویش به دیوانگی
یافته‌ام راه به فرزانگی

کی رسدم سلسله از زلف یار
گر نزنم خویش به دیوانگی

ریزد اگر خون من آن آشنا
به که دهد نسبت بیگانگی

آه که صیاد مرا در قفس
کشت ز بی آبی و بی دانگی

دام تعلق گسل و چون صبا
ساز جهان خانه به بیخانگی

کام بری گر بگذاری صغیر
کام به عشق از سر مردانگی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}