شمارهٔ ۴۱۱

غزلیات

به بندگان نکنی لطف چون تو از یاری
چگونه لطف خداوند را طمع داری

به بنده لطف کن و لطف حق طلب ورنه
مجوی حاصل اگر دانه ئی نمی کاری

طمع مدار که غیری تو را شود غمخوار
اگر نکرده ئی از غیر خویش غمخواری

بجز خضوع و خشوع و شکستگی نخرند
بخویش غره مباش از درست کرداری

نداده اند تو را قدرت و زبردستی
که زیر دست دل آزرده را بیازاری

نتیجه ای بکف آور ببر بهمره خویش
ز ثروتی که از آن بگذری و بگذاری

ببین نهایت‌امساک اغنیا که کنند
هم از جواب سلام فقیر خودداری

صغیر رفع گرفتاری از کسان کردن
تو را نجات دهد بی شک از گرفتاری

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}