شمارهٔ ۱ - قطعه

قطعات

شنیدم پشه‌‌ای بر پشت پیلی
نشست و خواست برخیزد دگر بار

بگفت ای پیل چو نخیزم من از جای
ملرز و خویش را محکم نگه دار

بگفت از‌ آمدن دادی چه رنجم
که تا از رفتنت باشم در آزار

نفهمیدم چو گشتی بار دوشم
ز بس ناچیز و خردی و سبک‌بار

ز جا جست و به مغز وی درون شد
برآوردش دمار از جان افکار

ز پا افکند ویرا و چنین گفت
بزرگا دشمنت را خُرد مشمار

مبین بر خصم خود از چشم تحقیر
که گاهی مور بینی و بود مار

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}