شمارهٔ ۶۴

غزلیات

شمائید گروهی که طلبکار خدائید
اگر مرد ره فقر و فنائید شمائید

فنا عین بقا بود که مردند و رسیدند
گدایان ره فقر چه در بند بقائید

سمای دل و جانست تجلیگه خورشید
ندیدید که در پرده ارضید و سمائید

سویدای دل ماست سرای ملک العرش
شما بنده فرشید و گرفتار سرائید

کجائید خدا را بلدالامن بود جای
شما سخره تسخیر بلادید کجائید

زدائید اگر لوح دل از زنگ اضافات
همه جام جم و آئینه غیب نمائید

بسلطان ندهد باج که از فقر نهد تاج
سلاطین ملوکید و عبید فقرائید

کسای فلک و اطلستان فرش بساطست
اگر در گرو بیعت اصحاب کسائید

نه ابرید و نه بادید و بکشت ملک و ملک
بر از ابر مطیرید و به از باد صبائید

ببرید سر دیو هوی را و نشینید
بر اورنگ خلافت که سلیمان هوائید

شمائیکه گدایان سر و افسر و گنجید
سراپای برنجید نه شاه و نه گدائید

گدایان طلب را بحقارت نتوان دید
که با افسر فقرند و شما بی سر و پائید

عدوئید بر آن قوم که بر امر ولاتند
اگر والی خلقید که فرزند زنائید

زنانی که طلبکار خدایند خدایند
شما زن صفتان دشمن مردان خدائید

صفا نور بسیطست و محیطست باضداد
مگر ظلمت محضید که بر ضد صفائید

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}